بمانم يا بروم ؟
اي دوست تو  بگو هر آن چه تو بخواهي
 فقط مرا ببخش
ببخش به ياد تو بودن انگارگناهي بوداز جنس يخ
اينبار دلم كه برايت تنگ شود
تمامي خاطره هاي سبز حضورت
 را در قلبم مرور مي کنم
همين براي اين دله زخمي بس است
خودت مي داني با اينکه دوست دارم بمانم
، چقدر مكدرم از بودن و ماندن
آن هم به خاطر ......
مي داني چه مي گويم خوب مي دانم!
 ميخواهم يک شب بنشينم کنارت
 و به اندازه يک بغض کهنه گله کنم برايت
از اين نگاهاي سرد و فريادهاي تلخ
کينه ..نفرت.. چرا توشه سفرم اينگونه شد؟
نگاه کن نکنه ديگه هيچ نگاهي منتظر
 چشمهاي خسته ام نيست
خوش به حال گل سرخ و نيايشهاي شبانه اش با ماه
خوش به حال او بهترين تر ز من
باور کن سنگين است بار اين همه آزار بر دلم