در تاريکي لحظه ها سرگردانم.
روي از چشمان بيگناه زندگي ام ميگيرم
و به طرح انتظاري که در نگاهم آماسيده, خيره ميشوم
انتظار کهنه اي که ميداند
قرنهاست
حقيقت ويران شده است
.
.
.
مي خواستم بگويم
اما بر دهانم مهر خاموشي زدند
باشد من نمي گويم
اما هستند كساني و مي آيند كه بگويند
سخن من را
.
.